Skip to main content

Berber en Brian hebben in de schoolklas een lampion gemaakt. Het is een pompoen van papier met daarin een kaarsje. Vanavond is het Halloween en mogen ze meelopen in de optocht. De juf, de papa en mama van Berber en Brian en een heleboel andere kinderen lopen ook mee. De juf heeft verteld dat Halloween wordt gevierd op 31 oktober en dat het feest uit Amerika komt. De kinderen verkleden zich als spoken en heksen en gaan met lampionnen langs de deuren. Ze krijgen dan snoepjes.


Eindelijk is het Halloweenavond. Berber en Brian staan bij de school in de rij voor de optocht. Berber heeft zich verkleed als heks. Ze heeft een zwarte punthoed op en een paarse cape om. Brian is een spook en heeft een wit laken over zich heen getrokken. Ze hebben de lampion in hun hand. De kaarsjes van de lampionnen zijn aangestoken. De papa en mama van Berber en Brian staan achter hen. Iedereen is opgewonden. De kinderen schreeuwen door elkaar.
‘Waneer gaan we nu?’ vraagt Berber ongeduldig.
‘Nog even geduld. Die mevrouw met dat heksenkostuum zegt wanneer we gaan’, zegt Berbers moeder. Eindelijk daar gaan ze. Het is een grappig gezicht al die verklede kinderen met hun lampions door de straten. De mensen gluren door de ramen en zwaaien naar de kinderen. Een paar jongens langs de kant roepen: ‘Stelletje griezels!’
De optocht gaat naar het dorpsplein. Daar staat een stalletje met warme chocolademelk, snoepjes in de vorm van spookjes, lollies, te veel om op te noemen. In de bomen hangen lampionnen met lampjes. Er zijn vlaggetjes opgehangen. De kinderen staan midden op het plein en kijken hun ogen uit. Er dansen heksen en spoken tussen de kinderen. Ze zingen een liedje:

‘Het is vanavond Halloween,
tellen jullie maar tot tien.
Dan komen we even spoken,
we hebben kinderen geroken.
En roepen heel hard boeee,
ren maar snel naar jullie moe’.

‘Jullie zijn niet echt, jullie zijn verkleed’, roepen Berber en Brian. Een spook komt naar Berber en Brian toe en roept heel hard: ‘Boee!’ Berber schrikt ervan en kruipt achter haar moeder weg. Brian is helemaal niet bang en roept ook ‘boeee’. Het spook danst om Brian heen en wappert met zijn handen. Brian trekt aan het witte laken van het spook. Het laken glijdt van het spook af. Brian kijkt heel verbaasd en schreeuwt: ‘Het is de juf!’ Berber ziet het ook.
‘Het is de juf, het is de juf!’ roept Berber. Er komen nog meer kinderen kijken. Gelukkig kan de juf er wel om lachen en zegt: ‘Ik ben blij dat ik weer een gewone juf ben en geen spook. Kom, we gaan limonade en snoepjes halen’, zegt ze tegen de kinderen.
‘Jaaa!’ roepen ze allemaal en rennen naar het stalletje. De moeder van Brian lacht naar de juf en zegt: ‘Die Brian kan heel ondeugend zijn’.
‘Ja, het is een grote boef’, zegt deze. Er klinkt muziek uit de luidspreker. De verklede heksen en spoken dansen nog een hele tijd op het plein. De kaarsen van de lampionnen zijn al lang uitgegaan. De kinderen willen nog wel de hele avond feesten. Maar de leidsters vinden het welletjes. Morgen moeten de kinderen weer op tijd op school zijn.
‘De Halloweenoptocht is afgelopen. Het was heel gezellig. Maar iedereen moet nu naar huis’ roept een van de leidsters. Berber en Brian geven hun papa en mama een hand. Met zijn vieren dansen ze naar huis.

Halloween pompoen
halloween huis

Laat een reactie achter